Το Λευκό Χαρτί

Από μικρή είχα τη μανία να ζωγραφίζω τα πάντα. Πρώτο και καλύτερο ζωγράφιζα πάντα το θρανίο μου. Τα βιβλία μου, τα βιβλία των διπλανών μου στο θρανίο, τη τσάντα μου, τα ρούχα μου, το κρεβάτι μου, το γραφείο μου, τους τοίχους, τη ντουλάπα, τις κουρτίνες, τα τετράδια, τα cd και γενικώς οτιδήποτε ερχόταν στα χέρια μου, οτιδήποτε υπήρχε γύρω μου και ήταν δικό μου.

Η μητέρα μου, όντας ζωγράφος, με παρακολουθούσε και χαιρόταν. Την θυμάμαι να βλέπει κάτι άκυρο πάνω στο οποίο είχα ζωγραφίσει και να λέει με δήθεν αγανάκτηση «Αμάν μέχρι κι αυτό το ζωγράφισε». Και οι κουρτίνες με το σπρέι ποτέ δεν αντικαταστάθηκαν αν και είχε φρικάρει όταν τις πρωτοείδε.

Επίσης τα περισσότερα τα ζωγράφιζα ενώ έκανα κάτι άλλο ή τα έφτιαχνα ενώ τα είχα σκεφτεί από πριν. Δηλαδή πρώτα μου ερχόταν μία ιδέα και μετά σκεφτόμουν «Τώρα θα βρω κάτι και θα το φτιάξω αυτό που σκέφτηκα». Τις κουρτίνες τις είχα φτιάξει ενώ ταυτόχρονα θυμάμαι με εξέταζε προφορικά ο πατέρας μου στην ιστορία και εγώ έπαιζα με το σπρέι και ξαφνικά άρχισα να βάφω και τις κουρτίνες.

Φυσικά η μητέρα μου, όπως όλες οι μητέρες που ψάχνουν να καλλιεργήσουν ένα ταλέντο στα παιδιά τους ή κοινώς ψάχνουν να τα παρκάρουν κάπου για να σώσουν δύο ώρες προσωπικής ζωής, δεν παρέλειψε να με στείλει σε μαθήματα ζωγραφικής και σχεδίου και ξανά ζωγραφικής και ξανά σχεδίου και τέλος σε διαγωνισμούς.

Κατάφερνα με τεράστια επιτυχία να παίρνω το λευκό χαρτί στο οποίο έπρεπε να ζωγραφίσω και να το διατηρώ λευκό μέχρι το τέλος του μαθήματος. Το λευκό χαρτί, το γκαντέμικο.

Ένα κενό διάστημα συγκεκριμένων διαστάσεων, ψυχρό, χωρίς έκφραση, χωρίς ψυχή που έπρεπε να γίνει μία δημιουργία μέσα σε αυτό και ύστερα να εκτεθεί κάπου, αυτό το ορισμένο σχήμα με τις τέλειες γωνίες του και την υπέροχη ακρίβεια στα μήκη του. Και το χειρότερο είναι ότι σε αυτά τα μαθήματα, πρώτα σου έδιναν το χαρτί αυτό και ύστερα σου ζητούσαν να σκεφτείς τι θα κάνεις. Δηλαδή το λευκό χαρτί γεννούσε την ανάγκη της ιδέας και της δημιουργίας. Για τα μπάζα.

Πολλοί μεγάλοι ζωγράφοι και καλλιτέχνες και δημιουργοί κατάφεραν να ξεπεράσουν αυτό το κόμπλεξ, να παραβλέψουν το λευκό χαρτί ή τον λευκό καμβά και να δημιουργήσουν πάνω του. Το δέχομαι. Συγχαρητήρια.

Που θέλω να καταλήξω όμως;

Στο ότι κάποιοι έχουν κόμπλεξ με το λευκό χαρτί. Μου πήρε χρόνο να καταλάβω γιατί ενώ παλιά ζωγράφιζα και ένιωθα όμορφα να ζωγραφίζω ξαφνικά σταμάτησα, κόλλησα, κόμπλαρα και κάθε φορά που σκεφτόμουν να ζωγραφίσω κάτι τρόμαζα στην ιδέα ότι θα βρεθώ μπροστά σε ένα λευκό χαρτί ή ένα λευκό καμβά.

Την τελευταία φορά είχα δει στον τοίχο ενός μπαρ στου Ψυρρή μία φράση και αυθόρμητα την σκέφτηκα σε μία εικόνα και με το που γύρισα σπίτι έβαλα κάτω ένα κομμάτι από χαρτόκουτα που είχε ξεμείνει και έφτιαξα έναν πίνακα. Χάρηκα που ξανάρχισα να ζωγραφίζω και έβαλα μπροστά μου λευκά χαρτιά. Σα να σταμάτησαν όλα και πάλι..

Αυτές τις μέρες έχω καλή ψυχολογική διάθεση και γενικώς περνάω μία καλή περίοδο της ζωής μου και με πιάνω συνέχεια να ζωγραφίζω, στις σημειώσεις του πανεπιστημίου, στο γραφείο μου στο σπίτι, σε μικρά κομματάκια από χαρτόνι που περισσεύουν από τις μακέτες της σχολής, ακόμα και πάνω στο φορητό υπολογιστή. Κατάλαβα τι γίνεται. Σήμερα το πρωί ξύπνησα και χωρίς να το καταλάβω έστησα πινέλα και χρώματα και ζωγράφισα ένα σκαμπό που έχω στο σπίτι. Ένιωθα όμορφα που ζωγραφίζω χωρίς να κολλάω και δεν θέλω να το χάσω αυτό.

Μισώ τα λευκά χαρτιά και γενικώς τις λευκές επιφάνειες. Δεν πρόκειται να ξαναζητήσω από τον εαυτό μου να δημιουργήσει πάνω σε κάτι τέτοιο παρά μόνο για ασκήσεις της σχολής και τα σχετικά.

Δεν ξέρω αν έγινα κατανοητή ή αν ακούστηκα πολύ αλλοπαρμένη. Είναι πιθανό να μπορούν να με καταλάβουν μόνο άνθρωποι που ζωγραφίζουν και έχουν το ίδιο κόμπλεξ.

Αγάπη μου

by suspiria

Χαλαρό καφεδάκι το απόγευμα με πανέμορφη μουσική. Μία βραχνή φωνή θρυμματίζει όμορφα τη σιωπή του δωματίου μου. Τραγουδάει παρέα με τη βροχή που ακούγεται από έξω. 

Είχα ένα απαίσιο βράδυ. Κοιμήθηκα με ταραγμένη ψυχή, με κακιές σκέψεις και άσχημα συναισθήματα και είδα φρικτά όνειρα και όταν ξύπνησα ντύθηκα και έφυγα βιαστική από το σπίτι για να μην συνειδητοποιήσω το κενό αέρος που είχα στην καρδιά μου. 

Πήγα στη σχολή, ξεχάστηκα. Ήταν όμορφα. Έβρεχε. Είχε κόσμο στους διαδρόμους γιατί είχε συνέλευση. Μας έκοψαν τα δέντρα του προαυλίου για να έχουν καλύτερη ορατότητα από τις κάμερες (πολυτεχνείο) 

Μία πόρνη με ένα φτηνό κόκκινο κραγιόν, με μαύρους κύκλους και σάπιο δέρμα, μία βρώμικη πόρνη που καθώς βήχει ξεσκίζει τα σωθικά της, μία πόρνη που είχε αφήσει το κοκαλιάρικο της κορμί σε ένα κατουρημένο σκαλοπάτι στην Ομόνοια μου είπε πως την λένε Ελληνική Δημοκρατία. 

Γύρισα πίσω σπίτι. Η βροχή ξέπλυνε κάθε βρωμιά μέσα στην ψυχή μου. 

Έφτιαξα ένα ζεστό καφέ, έβαλα τις ζεστές μου πιτζάμες και άπλωσα τα βρεγμένα ρούχα. Έβαλα να ακούσω όμορφη ήρεμη μουσική και άνοιξα όλα τα παράθυρα της ψυχής μου μέχρι που πνίγηκα στο φως.

Μία σκέψη μου έμεινε, η πιο φωτεινή, η πιο αγνή:

Εύκολα μιλάμε άσχημα στους άλλους, τσακωνόμαστε, φωνάζουμε, βρίζουμε, κάνουμε τσαμπουκά. Εύκολα, πολύ εύκολα, εξωτερικεύουμε τα βρώμικα συναισθήματα μας, την ασχήμια της ψυχής μας, τα μίση μας, την κακία.

Δύσκολα όμως εξωτερικεύουμε τα όμορφα συναισθήματα μας. Δύσκολα λέμε καλά λόγια, δύσκολα βροντοφωνάζουμε την αγάπη και την συμπάθεια, την ευγνωμοσύνη και την χαρά μας. 

Είμαστε εγωιστές. Οι περισσότεροι φοβούνται να πουν το πιο απλό πράγμα. Το «σ’ αγαπάω». Το κάνουν πολύπλοκο. Φοβούνται να ζητήσουν συγχώρεση ακόμα και όταν παραδέχονται τα λάθη τους. Όμως δε φοβούνται να μαλώσουν με τον άλλο και να εκτοξεύσουν τις δηλητηριώδεις σφαίρες τους. Αν νιώσει ο άλλος ότι του σπας τα νεύρα θα τσακωθεί μαζί σου από την πρώτη μέρα αλλά αν σε αγαπάει θα περιμένει να περάσουν μήνες για να στο πει.

Φαντάσου… Μόνο τόλμα να φανταστείς…

Πως θα ήταν ο κόσμος αν εξωτερικεύαμε πιο εύκολα τα όμορφα συναισθήματα μας και πιο δύσκολα τα άσχημα..

Μπορείς να το φανταστείς; 

BLOGOΒΡΑΒΕΙΑ..ΚΑΙ ΑΛΛΑ!

Πρίν λίγες μέρες ο φίλος molemou μου έστειλε ένα σχόλιο στο οποίο μου ανακοίνωνε οτι χάρισε στο blog μας ένα βραβείο ο"μικρός ήρωας".Τον ευχαριστούμε πολύ για αυτή την τιμή και.."διάκριση" η οποία έχει ιδιαίτερη βαρύτητα επειδή προέρχεται απο ένα αξιόλογο blog με άποψη.
Με την σειρά μου θα βραβεύσω τα blog που αγαπάω η μου αρέσουν περισσότερο.Θα εξαιρέσω τα blog των παιδιών(τρόπος του λέγειν)που αρθογραφούν μαζί μου στο παρών blog!


1.Αγαπημένο μου blog είναι για πάρα πολλούς λόγους το blog της αγαπημένης μου Ειρήνης.Το έχω ξεχωρίσει εδώ και 1,5 χρόνο περίπου για τον πολύ αληθινό,άμεσο και συναισθηματικό τρόπο γραφής της"μπουγατσούλας"μου!
2.Ενα ακόμη υπέροχο blog είναι της "φίλης" μου της butterfly.Eίναι απο τα ελάχιστα blog που έχω διαβάσει όλες τις αναρτήσεις και πάντα μου άρεσαν όλες.Η πεταλουδίτσα μου είναι τεράστια ψυχούλα αλλά έτσι και την αγριέψει κάτι,γίνεται τίγρης και του δίνει και καταλαβαίνει.Με έχει κερδίσει η ευαισθησία της και ο χαρακτήρας που δείχνει στα"δυσκολα"και δεν λυγίζει ποτέ.
3.Το patsiouri ,επίσης,έχει ένα εκπληκτικό γράψιμο που σε κερδίζει απο την πρώτη στιγμή.Διαρκώς "θυμωμένη", θιγει τα κακώς κείμενα της εποχής μας με ένα ιδιαίτερο τρόπο που σου τραβάει το ενδιαφέρον και ενιοτε σε κάνει και να γελάς.
4.Παρόμοια γραφή με του πατσουριου έχει και η cinderella(σταχτο-μ-πούτα) την οποία διαβάζω εδώ και 1-2 χρόνια και μου αρέσει ιδιαίτερα.Και έχει και ένα ακόμη "προτέρημα"..είναι εξαρχειόπαιδο!
5.Επειδή πολλές γυναίκες έβαλα ας δώσω βραβείο και σε έναν άντρα.Θα το δώσω στον nikiplo γιατί γουστάρω πολύ τις απόψεις του και τον τρόπο που τις μεταφέρει στον γραπτό λόγο.

Αυτά λοιπόν είναι τα blog που ξεχωρίζω και παρακολουθώ συνέχεια.'Οποιος θέλει μπορεί να συνεχίσει αυτό το παιχνιδάκι με τα βραβεία..!!!

Υ.Γ.:Να δείς τι σου χω για μετά...

Υ.Γ.2:Επιτέλους γύρισε η "κόρη" μου η suspiria και περιμένω να δω ποιόν θα πιάσει στο στόμα της τώρα...!

Υ.Γ.3:Η.."τρίτη ηλικία" του blog που είναι χαμένη οεο;;;

Υ.Γ.4:Το τραγούδι είναι αφιερωμένο στην ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ για τις υπέροχες/α μέρες,ώρες,λεπτά,δευτερόλεπτα που μου χαρίζει όταν είμαστε αλλά και όταν δεν είμαστε μαζί!!Συνεχίζουμε..κι ας κάνει"οση κακοκαιρία θέλει"!

Υ.Γ.5:Αμφισβητείστε όλους τους δήθεν,απομονώστε τους εγωιστές,αγνοήστε τους συμφεροντολόγους,δείξτε απέχθεια στην επιλεκτική μνήμη.

Υ.Γ.6:Μην μου μιλάτε άλλο για την ΑΕΚ ..τα μυαλά μου πονάνε!Τελευταία μας ελπίδα ο θείος Μπόμπ απο το Σικάγο..
Υ.Γ.7:Ολα τα θερία πολεμούν να μας φάνε και δεν μπορούν..τρώνε από ᾿μάς και μένει και μαγιά ...

Υ.Γ.8:Η φιλόλογος του blog σκίζει...

Υ.Γ.9:Κωνσταντινούπολη χαμένη μου πατρίδα,κρύφε μου πόθε,γλυκιά μου ελπίδα...!

ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΑΣΠΡΟ ΚΑΙ ΕΧΕΙ ΑΛΥΣΙΔΕΣ Ο Ε Ο;;;;

Είναι κραυγαλέα απίστευτη η μαλακία που δέρνει μια μερίδα ανθρώπων τη σήμερον ημέρα!!! Μισό και θα σας το κάνω λιανά...Μπαίνω στο φατσοβιβλίο(facebook) καθημερινά.Μου αρέσει να βλέπω όλες τις δημοσιεύσεις των φίλων,γνωστών και μη...Από τους γνωστούς ξέρω πια τί να περιμένω,ποιοι είναι μες την καψούρα,ποιοι χώρισαν,ποιοι γουστάρουν ποιόν κλπ.Μερικοί είναι και γαμώ τα άτομα και γελάω πολύ με τις δημοσιεύσεις τους.
Η άλλη μερίδα είναι οι ''γνωστοί-άγνωστοι''.Δεν τους ξέρω προσωπικά,αλλά μόνο φατσικά.Ε,μερικοί από αυτούς είναι...unpaleftable!!!Δεν παλεύονται,αδερφέ,όσο υπομονετικός και προοδευτικός άνθρωπος και να είσαι...

Κατηγορία πρώτη:Οι ''γαμάω''.Φωτό με γυαλί αεροδυναμικό που παραπέμπει σε στιλ Τομ Κρούζ στο TOP GUN.Ύφος χιλίων καρδιναλίων.Φίλοι μόνο γυναίκες,άντε και κανα δυο άντρες για ξεκάρφωμα.Στάτους-αντιγραφή των ρητών,αποφθεγμάτων ή φράσεων διασήμων προσώπων που σου βγάζει κατεβατό το Google.Αγαπημένο θέμα τους οι γυναίκες.Τό όλο προφίλ αποπνέει μια σιγουριά,μια αυτοπεποίθηση,μια αντρίλα,ρε παιδί μου,που θεωρούν ότι αν τους απαντήσεις μια ''καλησπέρα''στο chat,αυτόματα θα ψάξεις και θα βρείς πού ακριβώς μένουν και θα αρχίσεις να τους κυνηγάς,όπως στη διαφήμιση με το AXE.Αντί καλησπέρας βέβαια συνηθίζουν να γράφουν ''hi baby''.Ναι...μόλις άλλαξα πάνα,ρε μεγάλε,όταν θα ενηλικιωθώ φορώντας πια την πάνα-βρακάκι,που είναι για μεγάλα μωρά,θα σε ενημερώσω! Ρε ΟΥΣΤ!!!
Κατηγορία δεύτερη:Οι μπουχτισμένοι,απογοητευμένοι,κακιασμένοι,''σκοτώνω και δεν πληρώνω'' τύποι.Φωτό άσχετη με τη μούρη τους,συνήθως δάση,βουνά,ραχούλες...Άρα δεν είμεθα σε θέση να χαρακτηρίσουμε το ύφος τους,αλλά μόνο να το φανταστούμε.Φίλοι κι από τα δύο φύλα,αλλά κι εδώ υπερτερούν οι γυναίκες.Τους παρατάει κάθε τρείς και λίγο η γκόμενα κι αυτό δεν το λέω εγώ.Το γράφουν οι ίδιοι στα στάτους τους.Χαρακτηρισμοί της γκόμενας ποικίλοι.Για όλα φταίν οι γκόμενες,οι πρώην κι οι επόμενες...Ναι...Το ότι εγώ που δε σε ξέρω,ρε φίλε,αλλά από αυτά που δημοσιεύεις επιθυμώ διακαώς να βάλω τη φωτό σου στον τοίχο και να της πετάω βελάκια...αυτό σου λέει κάτι;;;Και στην τελική γιατί να μου χαλάς τη μέρα με τη γκρίνια και την κακία σου και να νιώθω και τύψεις που γεννήθηκα γυνή;;;Άσε που το να πάω και για εγχείριση αλλαγής φύλου στην Καζαμπλάνκα δεν παίζει ως ενδεχόμενο...Άρα...;;;
Κατηγορία τρίτη,τελευταία και χειρότερη: Εδώ η επιστήμη σηκώνει τα χέρια ψηλά κι εγώ κάνω το ίδιο στο καπάκι τραβώντας τις πυροκόκκινες μπούκλες μου.Οι κρυφοφανεροφασίστες,εθνικιστές,ρατσιστές,κολλημένοι,στόκοι και μαλάκες σε συσκευασία του ενός όλα αυτά!Φωτό προφίλ επαγγελματική για να καλύπτει τις ατέλειες.Χαμόγελο colgate που οι ίδιοι θεωρούν σέξι,αλλά εμένα μου θυμίζει το Δρακουμέλ.Φίλοι από 1000 και άνω και από τα δύο φύλα,δεν κάνουμε διακρίσεις.Τώρα αν σας πω ότι είθισται να πρόσκεινται σε ένα συγκεκριμένο πολιτικό κόμμα,ανερχόμενο,ακροδεξιό-τί κάνει νιάου νιάου στα κεραμίδια-θα με πείτε κακοπροαίρετη;;;Καλά,πείτε με,το αντέχω...Αυτοί,λοιπόν,οι τύποι,εκτός του ότι αυξάνονται και πληθύνονταιμε ταχείς ρυθμούς ανάπτυξης,πρέπει να παίρνουν όλοι μαζί και το ίδιο χρώμα χάπια.Διαβάζοντας τα στάτους τους αναρωτιέσαι πριν πόση ώρα προσγειώθηκες στον πλανήτη,γιατί δε μπορεί να ισχύουν όλα όσα γράφουν κι εσύ να μην πήρες χαμπάρι τίποτα.
Το ξέρατε εσείς ότι εμείς οι Έλληνες έχουμε στο αίμα μας,λέει,μια ειδική ουσία που κάπως τη λένε,τη φιλολογία μου μέσα,δε θυμάμαι και με αυτή την ουσία,κυρίες και κύριοι,να κοιμάστε ήσυχοι τα βράδια,διότι κανείς μα κανεις λέμε δεν πρόκειται πια να μας υποδουλώσει;;;Το ξέρατε εσείς ότι η αείμνηστη Μελίνα Μερκούρη ήταν μια πόρνη,οι νεκροί του Πολυτεχνείου ένα μάτσο βλάκες και δεν άνοιξε ρουθούνι εβραικό κατά το Β'Παγκόσμιο πόλεμο;Ναι...Ρε αν τους άφηνες αυτούς ελεύθερους,θα κυκλοφορούσαν στάνταρ με τη σβαστικα στο μανίκι.Υποθέτω ότι θα την έχουν στάμπα στη πιτζάμα.Ένας από αυτούς που μια μέρα γίναμε μαλλιοκούβαρα,με αποκάλεσε ''ατάλαντη δασκάλα''.Ε,μα,σας τό είπα εγώ,μαμά και μπαμπά,ότι δεν έχω καλή φωνή,μη με στέλνετε να σπουδάσω στη Σαλονίκη φιλολογία,να κάνω κάτι άλλο βρε,αλλά αυτοί επέμεναν.Νάτα μας τώρα... Εν κατακλείδι,ποιός είμαι εγώ,ποιός είσαι εσύ,ποιός πήγε κι άπλωσε τα ρούχα στην ταράτσα;;;Άμα σας έρθει καμιά ιδέα,πείτε μου...Μπας και δεν πέσω στα σκληρά δηλαδή!

Πράσινη Ανάπτυξη των Εξαρχείων

Το διαλύσαμε το μαγαζάκι. Μας βλέπω όλους χύμα αλλά εντάξει, πιστεύω θα επανέλθουμε όταν χειμωνιάσει για τα καλά. 

Στην προηγούμενη ανάρτηση ο Νίκος λέει ότι εγώ έχω χαθεί γιατί ασχολούμαι με τους μπάτσους που πραγματικά έχουν καταλάβει τα Εξάρχεια. Κλούβα και ματατζήδες στη Στουρνάρη, κλούβα στην Κάνιγγος, άλλοι ματατζήδες στη Θεμιστοκλέους και μπάτσοι στην πλατεία, κλούβες και ματατζήδες στη Σταδίου. Για να πάω από το Πολυτεχνείο στη στοά Πεσματζόγλου, μιλάμε για διαδρομή 10 λεπτών με τα πόδια, πέρασα από τρία μπλόκα. Αυτά είναι.

Ε ρεεε γλέντιαααα.

Πράσινη ανάπτυξη στα αστικά κέντρα. 

Σκεφτείτε ότι τα παρτέρια στα Εξάρχεια, τα περισσότερα, είναι ξηραμένα, έχουν μαζέψει σκουπίδια και κόπρανα σκύλων και πρεζάκηδων, μυρίζουν από πενήντα μέτρα κάτουρο και σκατά και χρειάζονται και πότισμα. 

Έτσι λοιπόν το ΠΑΣΟΚ πρασινίζει τα Εξάρχεια τοποθετώντας σε κάθε παρτέρι ένα πράσινο ματατζή, ο οποίος ούτε πότισμα θέλει ούτε κανείς θα τολμήσει να τον κατουρήσει. 

Δεν με ενδιαφέρει όμως αυτό. Έχω κουραστεί με διάφορα θέματα στη ζωή μου και επιτέλους ετοιμάζομαι για κάτι μεγάλο (έτσι το βλέπω εγώ) που θα ικανοποιήσει αρκετά το είναι μου και τις εσωτερικές μου αναζητήσεις. 

Θα τα πούμε από Νοέμβριο. Φιλάκια. 

(ΥΓ. Αύριο, Παρασκευή 16/10/09 έχει συγκέντρωση στην πλατεία στις 17.30 το απόγευμα εναντίον της κατοχής των Εξαρχείων. Θα ήταν καλό να μαζευτεί κόσμος μπροστά στα μούτρα τους) 

By Suspiria 

Σκέψεις ενός απογειωμένου μυαλού...

Δευτέρα 12 Οκτωβρίου..η πρώτη ανάρτηση του μήνα είναι η μου φαίνεται; Γιατί σπάσαμε έτσι;; Θα με πει κανείς (το μιλάω καλά το σαλονικιώτικο;;);;;;
Αλλά πώς να έχουμε μυαλό για ανάρτηση όταν η suspiria έχει πολιορκηθεί απο τους μπάτσους στα Εξάρχεια που βρίσκονται εκεί ύστερα απο εντολές του υπουργείου "προστασίας του πολίτη" (άλλο ανέκδοτο αυτό-απο ποιούς δηλαδή μας προστατεύουν για να καταλάβω;; από τους αναρχικους;) και είναι μέσα στα νεύρα,εγώ έχω πολιορκηθεί απο τον απόλυτο έρωτα και δεν έχω μυαλό για τίποτα άλλο και η Aλέκα έχει αναλάβει να με καθοδηγεί σαν σωστή μητέρα και να καθυσηχάζει τις extreme σκέψεις μου;;; Ποιός να κάνει ανάρτηση;; Ο "πνιγμένος" Μπόρχες που πήζει κάπου στα φημισμένα λαδάδικα της πόλης μου (Θεσσαλονίκη) ή το Λυδιάκι που μας ξέχασε (τα φυτά στην Καλαμάτα είναι ωραία;;; )
Πάμε στα δικά μου.. Περνάω φανταστικά τους τελευταίους μήνες αλλά μαζί και δύσκολα. Γνωρίζω καλύτερα ανθρώπους που αξίζουν πολλά, ανθρώπους "λίγους" και" μικροπρεπείς" που το μόνο που τους νοιάζει είναι να ικανοποιήσουν το άρρωστο εγώ τους και να δέσουν τον"γάιδαρό" τους, ανθρώπους που πρώτα ακούνε τους άλλους και μετά έχουν άποψη για ένα θέμα, ανθρώπους που δεν ακούνε τους άλλους αλλά στηρίζουν (με στόμφο κιόλας) "καμμένες καταστάσεις" γιατί ΕΤΣΙ ΠΡΕΠΕΙ (ΚΑΙ ΤΑ ΘΕΛΩ ΑΥΤΩΝ ΠΟΥ ΑΓΑΠΟΥΝ ΤΑ ΕΧΟΥΝ ΓΡΑΜΜΕΝΑ).... ανθρώπους που δείχνουν αυτά που νιώθουν όταν πρέπει και όχι όταν χάνουν τον άλλο (τι υποκριτικό ΘΕΕ μου), ανθρώπους που δεν ξέρουν να επικοινωνούν και δεν κάνουν τίποτα για να το αλλάξουν αυτό...

.

Ναι,το ξέρω. Μιλάω με γρίφους και κανείς δεν θα με καταλάβει. Ίσως πολλοί απ΄οσους είναι πρωταγωνιστές στην ζωή μου αυτό τον καιρό (και όχι μόνο) να νιώσουν ότι τα λέω για εκείνους. Αυτό θα σημαίνει ότι κάπου μπορεί να έχω δίκιο σε αυτά που λέω. Από την άλλη χέστηκα αν θα βρώ το δίκιο μου απο "άσχετους" που διαμορφώνουν άποψη χωρίς να ξέρουν, χωρίς να ψάχνουν τα "ΠΩΣ" και τα "ΓΙΑΤΙ". Η ρηχότητα και η επιφανειακή προσέγγιση μας έχει φάει σε αυτό τον κόσμο. Και επειδή πολύ θυμό έβγαλα χαλαρώστε με τα τραγουδάκια που θα ακούσετε και ταξιδέψτε.. όπως κάνω εγώ τον τελευταίο καιρό (με το μυαλό και το σώμα)!

.
Οι στίχοι αφιερωμένοι εξαιρετικά....

"Σ΄αγαπάω γιατί είναι το σώμα σου φωτιά στο κρεβάτι μου
σ΄αγαπάω γιατί έχω την εικόνα των αγγέλων στα μάτια μου
στο πρόσωπό σου στο χαμόγελό σου

Ερωτας ο απόλυτος έρωτας
ο δικός μας ο έρωτας
η δική μας η αγάπη
έρωτας ο απόλυτος έρωτας

Σ΄αγαπάω γιατί έχω τα μάτια σου για φως στο σκοτάδι μου
σ΄αγαπάω γιατί έχω την ανάσα των χειλιών σου λιμάνι μου
γλυκό μεθύσι την αναπνοή σου

Ερωτας ο απόλυτος έρωτας
ο δικός μας ο έρωτας
η δική μας η αγάπη
έρωτας ο απόλυτος έρωτας"

.

Υ.Γ.:Εγώ πάντως λέω.. να μάθεις να γράφεις πρώτα.."μεγάλε"...

Λάκης ο Ψωλάκης

Εκλογές. Μάλιστα, καλά ξεκινάει η χρονιά. Το ντιμπέιτ, οι συγκινητικές πολιτικές διαφημίσεις στην τηλεόραση, οι δηλώσεις υποσχέσεων στα κανάλια, οι φάτσες τους σε όλη την επικράτεια. Σημαίες, χειροκροτήματα, χρώματα, φωνές. 

Περνάω κατά τις 2 από το Σύνταγμα και στο περίπτερο της Νέας Δημοκρατίας έχουν στήσει πανηγύρι και χορεύουν. Τι γιορτάζουν; Ποιος ξέρει; 

Περνώ μπροστά από τη Βουλή. Οι μόνοι που κάνουν τη δουλειά τους σωστά στη Βουλή είναι οι τσολιάδες απέξω. 

Φυσικά η προεκλογική εκστρατεία δε θα μπορούσε να λήξει χωρίς τον λόγο του Λάκη. Εμμ δεν μας έλειπαν όλα τα υπόλοιπα, θέλαμε και σάτιρα. Επειδή ως λαός έχουμε έναν πολιτισμό που πληρεί όλες τις προϋποθέσεις που είναι αναγκαίες για να γίνει ορθώς κατανοητή η σάτιρα, το χρειαζόμασταν κι αυτό.

Λάκης λοιπόν και ξερό ψωμί. Ξερό ψωμί για ‘μας, φρέσκο γι αυτόν. 

Πώς δεν τον έστειλε τον Παπαθεμελή σήμερα να ‘χουμε να θάβουμε και υποψήφιους πρωθυπουργούς σε προεκλογική περίοδο, παρά τρίχα τον γλυτώσαμε. Καθότανε ο χριστιανός με όλη την καλή διάθεση εκεί στο κοινό, να τον δουν οι νέοι να πουν «να κι ο Παπαθεμελής ο τρέντι» και ο άλλος του την χάλασε και είπε πως δεν θα τον ψηφίσει. Ράγισε η καρδιά του, τον είδα. Αθεόφοβε Λάκη. 

Αθεόφοβε, εσένα ποιος θα σε κρίνει; Θέλω να ελπίζω η ιστορία.

Είναι κοντά στους τρομοκράτες. Βεβαίως, τους υποστήριξε καθώς μία δημοσιογράφος σχολίασε το γεγονός ότι ένας από αυτούς καθώς οδηγούταν στο τμήμα έφτυσε μία κάμερα. Τα πόσα της έσυρε ο Λάκης της δημοσιογράφου, δεν λέγεται.

Λάκη, ξέρεις ποιους έφτυσε ο τρομοκράτης; Μάντεψε.

Όλους αυτούς που δουλεύουν στα κανάλια, χειραγωγούν τον κόσμο, ανήκουν στο σύστημα, ζουν από αυτό και συμβάλλουν και στη ζωή των άλλων μέσα σε αυτό. 

Μία μικρή παρένθεση που θέλω να διαβάσει μόνο όποιος συμπαθεί τον Λάκη: Ο Λάκης λοιπόν, κράζει τα διάφορα νούμερα της τηλεόρασης (τραγουδιστές, ξεφωνημένες αδερφές, παρουσιάστριες, γιατρούς κτλ) αλλά στην πραγματικότητα συμβάλλει στην προώθηση τους. Αν δεν ήθελε να υπάρχουν, αν όντως κατέκρινε όσα δήθεν κατακρίνει, πολύ απλά δεν θα τα προέβαλλε στην εκπομπή του, θα τα άφηνε να ξεχαστούν και να σταματήσουν να υπάρχουν. Αυτοί οι άνθρωποι, τα νούμερα, υπάρχουν στην τηλεόραση και πληρώνονται για να υπάρχουν επειδή ακριβώς είναι νούμερα. Ο σχολιασμός του Λαζόπουλου και η προβολή του εκάστοτε αστείου βίντεο με τους ηλίθιους σε μία εκπομπή με τεράστια τηλεθέαση απλά είναι μέρος του συστήματος. Άγιος ο Θεός. Freak Show και άγιος ο θεός. Γελάστε με τον ηλίθιο για να νιώσετε καλύτερα που καταφέρατε να εντοπίσετε την ηλιθιότητα στις πράξεις ή τα λόγια του. Γελάστε ηλίθιοι. 

Και πέρα απ’ όλα αυτά ο ταπεινός Λαζόπουλος με τα all star σε κάθε εκπομπή του κρατά και σιγή πένθους για την φτωχή γιαγιά που πέτυχε η ξανθιά δημοσιογράφος και λέει «ότι δεν έχει λεφτά». Την πονά μωρέ ο καημένος. 

Ο καημένος ο φτωχός γιατί ναι και εκείνος φτωχός είναι, δεν έχει λεφτά. Ξέρει τι θα πει κρίση και επειδή εκείνος τα βγάζει πέρα με τον πενιχρό μισθό του μπορεί να κατακρίνει όλους τους υπαλληλίσκους που παίρνουν μίζες ή αυτούς που θα ψηφίσουν όποιον τους βολέψει.

 Και έδειξε και τον Καμπουράκη ο οποίος επίσης παίρνει πενιχρό μισθό και μιλάει γεμάτος λύπη για τους συνανθρώπους του που δε μπορούν να ζήσουν με το μισθό τους και περνάνε από τα γραφεία της επερχόμενης κυβέρνησης για ρουσφέτια. 

Μάγκες. Άτσα! Δώσε και μία πενιά. 

Δώσε μία πενιά για τον μάγκα τον Λάκη που μας ανοίγει τα μάτια. Ποια τρία μεταπτυχιακά έχει ο Ψινάκης, κύριε Καρατζαφέρη; Θα στα πει ο Λαζόπουλος που τα ξέρει καλύτερα. Του τα είχε πει τότε στο κότερο ο ίδιος.

Έπαιξε και το βίντεο με τις φωτιές. Ε θα το πω, ράγισε η καρδιά μου να βλέπω τα αυθαίρετα να καίγονται. Για όνομα του Θεού, λίγο έλεος στις βίλες δε μπορεί να δείξει αυτό το κράτος; Δε μπορεί.

Και του ‘ρθε και του Λάκη να κλάψει. Τον είδα που σφιγγόταν. Δεν τα κατάφερε. Ξαναπροσπάθησε στο τέλος. Είπε την ατάκα του και τσουπ! να το και το δάκρυ. Άκου ατάκα, θέλει λέει να κάνει τον κόσμο να γελάει και μόνο αυτό τον νοιάζει. 

Το θέμα δεν είναι όμως αν θα γελάσει ο κόσμος ντίαρ μίστερ εντερντειντμαν. Το θέμα είναι με τι θα γελάσει. Γιατί και μια κλανιά να ακούσει κάποιος μπορεί να γελάσει. Γιατί δεν κάνεις μία τέτοια εκπομπή να πίνεις και όζον, που συμβουλεύει αυτός ο γιατρός που προβάλλεις συνέχεια, να κάνεις και δύο καλά; Θα κλείσει η τρύπα του όζοντος και θα την γλυτώσουν οι εναπομείναντες σκεπτικιστές από τη μαλακία σου. 

Φιλάκια by
Suspiriaki 

ΣΤΟ ΙΔΙΟ ΕΡΓΟ ΘΕΑΤΕΣ

Είναι απίστευτα κουραστικό αυτό το έργο που παρακολουθούμε την τελευταία 15ετία σε αυτό το μπου.... που ονομάζεται ελληνικό ποδόσφαιρο.Πολλοι θα μου πούνε πως δεν συμβαίνει μόνο τα τελευταία 15 χρόνια αυτό αλλά απο το 1960 που υπάρχει Α'Εθνική.Πράγματι έχει μια αλήθεια αυτή η άποψη όμως δεν μπορεί να πεί κανείς πως αυτά που γίνονται τα τελευταία 15 χρόνια έχουν ξανασυμβεί ποτέ σε τέτοια κλίμακα.
Παρακολουθώ απο το 1986 το ελληνικό ποδόσφαιρο.Απο τα μέσα της δεκαετίας του'80 και μετά που πήρε τα ηνία του παρασκηνίου ο Παναθηναικός έβλεπες πως υπήρχαν χρονιές που τα πρωταθλήματα τα έπαιρναν ομάδες που τα άξιζαν(ΠΑΟΚ-1985,ΛΑΡΙΣΑ-1987 και η ΑΕΚ αργότερα)ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΟΙ ΒΑΖΕΛΕΣ ΕΚΑΝΑΝ ΚΑΙ ΑΞΙΟΛΟΓΕΣ ΠΟΡΕΙΕΣ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ ΕΧΟΝΤΑΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙ ΜΙΑ ΑΞΙΟΣΕΒΑΣΤΗ ΟΜΑΔΑ ΣΤΟ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟ!
Απο τα μέσα της δεκαετίας του'90 όμως που πήρε τα ηνία ο Ολυμπιακός, στο παρασκήνιο, η"κόκκινη χούντα"δεν άφησε τίποτα όρθιο στο πέρασμα της.Καταρχήν είχαμε το φαινόμενο με τα εκατοντάδες εκατομμύρια του champions league για τα οποία έτρεχαν και τρέχουν σαν μουρλοί οι δύο αιώνιοι να τα βάλουν στις τσέπες τους.Πραγματι ο Κοκκαλης έφερε κάποια μεγάλα ονόματα στην χώρα μας όλα αυτά τα χρόνια αλλά με μεμονωμένες κινήσεις δεν φτιάχνονται ομάδες.Κυριάρχησε λοιπόν το ρητό που λέει οτι ανάμεσα σε πολλούς τυφλούς ξεχωρίζει ο μονόφθαλμος(με τεράστια παρασκηνιακή στήριξη),ξεχάσαμε τι θα πεί ωραίο ποδόσφαιρο και όταν ο..ΜΟΝΟΦΘΑΛΜΟΣ ΕΒΓΑΙΝΕ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ ΟΛΟΙ ΕΒΛΕΠΑΝ ΤΟΝ ΠΡΩΤΑΘΛΗΤΗ-ΑΝΕΚΔΟΤΟ ΠΟΥ ΞΕΒΡΑΚΩΝΟΤΑΝ ΑΠΟ ΟΜΑΔΕΣ ΤΥΠΟΥ ΜΟΛΝΤΕ,ΡΟΖΕΝΜΠΟΡΓΚ,ΧΕΡΕΝΦΕΕΝ ΕΝΩ ΟΙ ΕΠΟΧΕΣ ΜΕ ΤΙΣ 5ΑΡΕΣ ΚΑΙ ΤΙΣ 7ΑΡΕΣ ΠΟΥ ΑΡΠΑΖΕ ΕΧΟΥΝ ΜΕΙΝΕΙ ΑΞΕΧΑΣΤΕΣ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ.
Το πιο τραγικό σε όλη αυτή την κατάσταση δεν έχει να κάνει με το οτι ο Ολυμπιακός τόσα χρόνια έκανε μόλις 2 αξιοπρεπείς πορείες στην Ευρώπη αλλά ΜΕ ΤΟ ΟΤΙ ΕΧΕΙ ΣΤΙΣ ΤΑΞΕΙΣ ΤΟΥ ΟΠΑΔΟΥΣ-ΦΥΤΑ(δεν είναι όλοι βέβαια,αλλά η συντριπτική πλειοψηφία είναι)ΟΙ ΟΠΟΙΟΙ ΓΟΥΣΤΑΡΑΝ ΚΑΙ ΓΟΥΣΤΑΡΟΥΝ ΝΑ ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΠΡΩΤΟΙ ΜΕ ΠΛΑΓΙΟΥΣ ΚΑΙ ΒΡΩΜΙΚΟΥΣ ΤΡΟΠΟΥΣ.Ειναι λυπηρό πραγματικά να βλέπεις άτομα να πανηγυρίζουν νίκες όπως την προχτεσινή απέναντι στην ΑΕΚ και να μην ντρέπονται που κέρδισε έτσι η ομάδα τους.Να τους βλέπεις να μην αντιδρούν όταν ευνοούνται και να ΜΗΝ ζητάνε να κερδίσουν τίμια και μόνο άμα το αξίζουν.Αυτό βέβαια προυποθέτει να είσαι άνθρωπος με αξίες και αρχές αλλά ας μην την πάμε την κουβέντα σε άλλα μονοπάτια.Το μόνο σίγουρο είναι πως οι λέξεις περήφανος και γαύρος είναι εντελώς αντίθετα πράγματα στην..πράξη σε αντίθεση με όσα υποστηρίζουν μεταξύ τους!Οπως επίσης μαγκιά δεν είναι να κερδίζεις τον άλλο ενώ δεν το αξίζεις..
Απο την άλλη ακούω διάφορους ηλιθίους να λένε τους ΑΕΚτζήδες μίζερους,κλαψιάρηδες κλπ!Έχω να ρωτήσω κάτι:"Γιατί στο basket που οι βαζέλες τα σαρώνουν όλα εντός και εκτός Ελλάδος εμείς τους αναγνωρίζουμε και εκεί δεν κλαιγόμαστε και δεν μιζεριάζουμε;;"Απαντώ μόνος μου:"ΓΙΑΤΙ ΞΕΡΟΥΜΕ ΝΑ ΑΝΑΓΝΩΡΙΖΟΥΜΕ ΤΙΣ ΑΞΙΕΣ!ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΚΑΝΕΝΑΣ ΟΠΑΔΟΣ ΚΑΜΙΑΣ ΟΜΑΔΑΣ ΝΑ ΑΜΦΙΣΒΗΤΗΣΕΙ ΤΟΝ ΒΑΖΕΛΟ ΣΤΟ BASKET ΓΙΑΤΙ ΟΤΙ ΕΧΕΙ ΚΕΡΔΙΣΕΙ ΤΟ ΕΧΕΙ ΚΕΡΔΙΣΕΙ ΜΕ ΠΟΛΥ ΣΩΣΤΕΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΜΕ ΤΟ ΣΠΑΘΙ ΤΟΥ"!Οταν ο άλλος παίρνει 3 ευρωπαικά κύπελλα μπορείς να μην τον αναγνωρίσεις;

Πήγα γήπεδο προχτές..εκνευρίστηκα για μια ακόμη φορά με αυτά που είδα απο το κοράκι.Σιχάθηκα για μια ακόμη φορά τον ολυμπιακάκο.Ναί,είναι ολυμπιακάκος και όχι ολυμπιακάρα γιατί οποιος ειναι πραγματικά μεγάλος το αποδεικνύει μέσα στο γήπεδο και όχι έξω απο αυτό.Ξενέρωσα που δεν έχουμε γήπεδο ωστε να μην..καταφέρνε να γυρίσει σπίτι του ο Δαλουκάκος!Δεν ξέρω που θα πάει αυτό το πράγμα με την διαιτησία και τα πρωταθλήματα που κρίνονται εκτός γηπέδων.Έχει καταντήσει πολύ κουραστικό.Όλο στις ευχές το ρίχνουμε ξεκινώντας η νέα χρονιά περιμένοντας να αλλάξει κάτι και όλο στα ίδια μένουμε.Οι γαύροι χαίρονται που κατακτούν ένα πρωτάθλημα της πλάκας,ψευτοανταγωνιστικό(για να πουλιούνται εισιτήρια ως το τέλος της σεζόν) στο οποίο η ομάδα τους κάνει 2-3 καλά παιχνίδια τον χρόνο.Έτσι ονειρευόσαστε τον γαύρο ρε σεις;;Αν ναι κρίμα..
Οι βάζελοι και οι ΑΕΚτζηδες και όλοι οι υπόλοιποι ακολουθούν τις ομάδες τους γνωρίζοντας πρίν καν αρχίσει το πρωτάθλημα ΠΩΣ ΑΚΟΜΑ ΚΙ ΑΝ ΕΧΟΥΝ ΤΗΝ ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΟΜΑΔΑ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΓΗΠΕΔΟ ΤΟ ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑ ΘΑ ΚΑΤΑΛΗΞΕΙ ΠΡΑΞΙΚΟΠΗΜΑΤΙΚΑ ΣΤΟΝ ΓΑΥΡΟ!Θα πάρει και ο Παναθηναικός βέβαια τα σφυριγματα του για να μην φωνάζει ο Πατέρας(βλεπε τελευταιο μάτς με Αρη)αλλα αυτά που θα πάρει ο γαύρος δεν συγκρίνονται με τίποτα...!


Υ.Γ.:Τα βιντεάκια είναι αφιερωμένα στους στόκους που πανηγύριζουν αυτή την.."νικη"του διορισμένου πρωταθλητή...
7' Καθαρό έμμεσο φάουλ υπέρ της ΑΕΚ μέσα στην περιοχή του Ολυμπιακού, ύστερα από γύρισμα της μπάλας του Μέλμπεργκ στον Νικοπολίδη που την μπλόκαρε, αλλά ο Δαλούκας "κλείνει" τα μάτι.Έχουμε και χέρι του Ζεβλάκωφ στην ίδια φάση
13΄Ο Δαλουκας χαρίζει κόκκινη κάρτα στον Τοροσίδη, με τον ποδοσφαιριστή του Ολυμπιακού να χτυπάει στο πρόσωπο τον Χουανφράν, μπροστά στα μάτια του βοηθού Ακριβου
40' Κόρνερ του Γκερέιρο κεφαλιά του Νέμεθ και διώξιμο του Μέλμπεργκ με το απλωμένο χέρι μπρόστα στον Δαλούκα χωρίς να δοθεί τίποτα.
Υ.Γ.2:Ο ΑΓΩΝΑΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΝ ΓΑΥΡΟ ΕΙΝΑΙ ΑΓΩΝΑΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ!
Υ.Γ.3:Το ανύπαρκτο φάουλ απο το οποίο προήλθε το νικητήριο γκόλ του γαύρου στην Τούμπα την περασμένη Κυριακή...http://img2.pict.com/bf/c7/b2/1652948/0/torovlakas.gif
Υ.Γ.4:Θα έχει πλάκα να ευνοήσουν την ΑΕΚ την Κυριακή απέναντι στον βάζελο ωστε να κερδίσουμε η να κάτσει ισοπαλία για να σταματήσουμε-και καλά-να φωνάζουμε για διαιτησία και με έναν σμπάρο να έχουν δύο τρυγόνια(να πέσει και ο βάζελος απο την κορυφή της βαθμολογίας)....

Οι Μεγάλες Γραβάτες. Προεκλογικά Πανηγύρια!

by suspiria

Κάθε φορά που βλέπω τον νυν πρωθυπουργό μας να κάνει δηλώσεις με αυτό το ξινισμένο ύφος, πάντα μου έρχεται στο μυαλό μία συγκεκριμένη φαντασίωση. Είναι ο Καραμανλής και ένας ντελιβεράς με σουβλάκια. Ο ντελιβεράς χτυπάει την πόρτα, ο Καραμανλής, φορώντας λαχανί παντόφλες με παπαγαλάκια ανοίγει την πόρτα, και με το ξινισμένο ύφος, το σύνηθες ξινισμένο ύφος (ούτε για την φωτογράφιση της αφίσας δεν κατάφερε να το αποχωριστεί), και ξύνοντας την κοιλιά του, μουγκρίζει στον ντελιβερά και πετάει την ατάκα, την οποία αν την άκουγε και ο τελευταίος ανθέλληνας ,θα κορδωνόταν από ελληνική περηφάνια:

-ΔΕΝ ΠΙΣΤΕΥΩ ΝΑ ΛΥΠΗΘΗΚΕΣ ΤΟ ΤΖΑΤΖΙΚΙ!!

Ο καημένος ο ντελιβεράς τραυλίζει και βάζει τα κλάματα. Έτσι λειτουργεί ο νυν πρωθυπουργός. Έχω αρχίσει να πιστεύω ότι ίσως η λύση στις εκλογές θα ήταν όλοι να αυτοκτονήσουμε και να τον αφήσουμε ήσυχο γιατί τον κουράζουμε κι όλας.

Ντίαρ Κωστάκη, πάρε το ξινισμένο υφάκι σου και χώσε το στον κώλο σου. Με αγάπη πάντα. 

Πάμε παρακάτω. 

Είδα το ντιμπέιτ. Και το είδα γιατί είναι εύκολο να πω , χωρίς να το έχω δει, «Όλοι τις ίδιες σαχλαμάρες θα πουν» και είναι πιο δύσκολο να τους ακούσω, να μπερδευτώ και να ξεμπερδευτώ και να αναγνωρίσω συγκεκριμένα τις σαχλαμάρες του καθενός. Όσο γι αυτούς που γνωρίζουν τις σαχλαμάρες χωρίς να τις ακούσουν, τους θαυμάζω, είναι πολύ ψαγμένα άτομα, πολύ προοδευτικά και πολύ έξυπνα. 

Πριν αρχίσω το σχολιασμό, ο οποίος καθόλου σοβαρός δε θα είναι, θα ήθελα επίσημα να ζητήσω από την κυβέρνηση (την εκάστοτε) , στο επόμενο ντιμπέιτ (το οποίο προφανώς δε θα αργήσει και πολύ, δουλειά να ‘χουμε να κάνουμε) να έχει κάποια επιπλέον παραθυράκια στην οθόνη, παρόμοια με εκείνα που έχει στο «Πάμε Πακέτο» παραδείγματος χάρη, που δείχνει τη μάνα να αγκαλιάζει την κόρη και σε ένα μικρό παραθυράκι δείχνει και τον πατέρα που τις βλέπει και κλαίει (Η μητέρα μου βλέπει «Πάμε Πακέτο», όχι εγώ). Ναι, ένα τέτοιο θέλω να δείχνει τη φάτσα του Παπανδρέου όταν ο Καραμανλής λέει «Και ήθελα να ‘ξερα που θα βρει τα λεφτά που λέει ο πρόεδρος τις αντιπολίτευσης» και τη φάτσα του Καρατζαφέρη όταν στο μόλις μισό μέτρο ο Χρυσόγελος λέει να εντάξουμε στην κοινωνία μας τα παιδιά των αλλοδαπών. 

Και ο άλλος ο Λιάτσος δεν έχει το θεό του. Βλέπει ότι ο Χρυσόγελος βρίσκεται τόσο κοντά στον Καρατζαφέρη και τον ρωτάει για τα Σκόπια. Ε ο κακομοίρης ο Χρυσόγελος, στριφογυρίζει στην καρέκλα του, τρώει τα νύχια του, κοιτάει με την άκρη του ματιού του τον Καρατζαφέρη, τι να κάνει, λέει διάφορα γύρω από το θέμα, δήθεν συμβιβαστικές λύσεις και διεθνές δίκαιο και εν τέλει καταλήγει ότι θα τη χάσουμε τη Θεσσαλονίκη αλλά θα τη χάσουμε από τις φυσικές καταστροφές. Μα να μην υπάρχει η επιπλέον κάμερα με τη φάτσα του Καρατζαφέρη. Μισές δουλειές στο ντιμπέιτ. 

Μισοί δημοσιογράφοι επίσης στο ντιμπέιτ. Ευαγγελάτος. Σωθήκαμε. Έκανε τις ερωτήσεις της ενότητας «Κοινωνικής πολιτικής και εργασίας» και ρωτούσε τον Τσίπρα γιατί έπεσαν τα ποσοστά του στο γκάλοπ και τον Καρατζαφέρη αν τελικά συμπαθεί το Σημίτη ή του κρατάει ακόμα μούτρα από τις ταυτότητες. Απαράδεκτος, άσχετος και … ειρωνικός. Πολύ ειρωνεία και δεν του πάει. 

Έκανε και τη φοβερά έξυπνη ερώτηση στον Τσίπρα. Άκου τι είπε το σπίρτο, το ξυπνοπούλι, λέει ότι οι διαδηλώσεις εμποδίζουν την εμπορική κίνηση γιατί κλείνουν τους δρόμους και αν θα έπρεπε λέει να περιοριστούν σε κάποια συγκεκριμένα σημεία που να μην έχει μαγαζιά ή δρόμους εμπορικής κίνησης. Εγώ προτείνω να διαδηλώνουμε μόνο Τετάρτη απόγευμα που είναι κλειστά τα μαγαζιά. Θα μπορούσαμε και Κυριακή αλλά το πρωί έχει εκκλησία και το απόγευμα ποδόσφαιρο, δηλαδή άλλη μορφή εμπορικής κίνησης. 

Τι να πει κι η Παπαρήγα που κάθεται παραδίπλα και ακούει για μαγαζιά και καπιταλισμό; Με την κόκκινη καρδιά μενταγιόν στο λαιμό εκφράζει κι εκείνη τα πολιτικά της σχέδια. Ενώ όλοι φαντασιώνονται λογικά σχέδια για την οικονομική κρίση, εκείνη εδώ και χρόνια θέλει σώνει και καλά να πάρουμε τα εκατομμύρια των πλουσίων και να τα δώσουμε στους φτωχούς, αλλά όχι στους οποιουσδήποτε φτωχούς, στους φτωχούς εργάτες συγκεκριμένα. Στοίχημα όλα μου τα λεφτά ότι τον τελευταίο χρόνο είχε τουλάχιστον πέντε ονειρώξεις με γυμνούς ιδρωμένους εργάτες. Και μιας και θίξαμε το σεξ μιλώντας για την Παπαρήγα, θέλω εδώ και τώρα να δηλώσω επίσημα ότι θα ψηφίσω όποιον προσθέσει στο προεκλογικό του πρόγραμμα «Θα χαρίσω αληθινό οργασμό στην Παπαρήγα» η οποία σίγουρα θα έχει να βιώσει τέτοια εμπειρία από το 1821 (Σοβαρό άτομο η Suspiria, άκου τι λέει πάλι)

Και ξέρω ποιος θα το προσθέσει. Ο γοητευτικός κύριος Καρατζαφέρης θα είναι ο εκλεκτός. Τη μία δίνει συγχαρητήρια στο ΚΚΕ για την σοβαρή αντιμετώπιση του στο θέμα των καταλήψεων και είμαι και σίγουρη πως όταν η Παπαρήγα έλεγε για το Νάτο και την Τουρκία που τα έχουν κάνει πλακάκια, άκουσα την καρδιά του να χτυπά. Θα ψηφίσω επίσης όποιον πείσει τον Καρατζαφέρη να χρησιμοποιήσει λακ αντί λάδι για τη χωρίστρα του. Γυαλίζει βρε αδερφέ και τυφλώνει το πλάνο και όχι τίποτα άλλο, ο ταπεινός Γεώργιος Καρατζαφάς (Καρατζαφέρης κατά το Μεταξάς), ονειρεύεται ότι μία μέρα θα πει ένα ΟΧΙ στην Τουρκία (επίσημη δήλωση του στο ντιμπέιτ) το οποίο θα οδηγήσει σε εμπλοκή. 

Σίγουρα πάντως αν γίνει αυτό δε θα πρέπει να πάρει μαζί του τον Παπανδρέου στον αγώνα. Ε όπως και να το κάνουμε, γλυκούλης με τα πεταχτά του αυτάκια, αλλά για πόλεμο δεν κάνει. Έχασε τα 30 δευτερόλεπτα που είχε για να κάνει την ερώτηση του στο πρωθυπουργό ,φιλοσοφώντας. Ο χρόνος του τελείωσε, η Χούκλη του είπε «Σας ευχαριστούμε πολύ κύριε πρόεδρε» και εκείνος δεν είχε κάνει ερώτηση, ήταν ακόμα στον πρόλογο. Πόσο άμπαλος μπορεί να είναι; Την έκανε την ερώτηση ταυτόχρονα με τα «Σας παρακαλώ» της Χούκλη. Οι άλλοι γύρω πώς κρατήθηκαν και δεν έσκασαν στα γέλια; Τρεις φορές το γύρισα το βίντεο και δε μπορούσα να κρατηθώ να μη γελάσω. Τέλος πάντων, η απάντηση του Ρόκι Μπαλμπόα ήταν ότι δε σηκώνει μύγα στο σπαθί του και προσωπικά του προτείνω, φιλικά, να βάλει και το σπαθί και τη μύγα εκεί που έβαλε και το ξινισμένο του ύφος. Με αγάπη και πάλι. 

Επίσης στο ίδιο μέρος, θα ήθελα να βάλει και το θράσος του. 

Από έναν γνωστό μου φοιτητή στη Γαλλία είχα ακούσει για πρώτη φορά για τα σταζ, και τα είχα ακούσει ως εκπαιδευτικά προγράμματα. Εγώ δηλαδή ήξερα ότι σαν φοιτητής επιλέγεις κάποιες διαδικασίες ώστε να εργαστείς για ένα εξάμηνο, με ένα βασικό μισθό και χωρίς ασφάλεια, στο χώρο του επαγγέλματος σου, για να πάρεις μία πρακτική εξάσκηση. Πρώτη φορά στο ντιμπέιτ άκουσα ότι υπάρχουν άτομα που δουλεύουν 6 χρόνια σε προγράμματα σταζ και το χειρότερο είναι στο συγκεκριμένο σημείο βρισκόμουν σε ένα ταξί του οποίου ο οδηγός άκουγε από το ραδιόφωνο το ντιμπέιτ και η συνεπιβάτισσα μου, μία άγνωστη νέα κοπέλα, σχολίασε ότι δούλευε δύο χρόνια έτσι. Ο πρωθυπουργός απάντησε ότι είναι νόμιμο όταν τον ρώτησε ο Ευαγγελάτος και όταν τον ξαναρώτησε ο Τσίπρας, απάντησε ότι είναι και ηθικό και δίκαιο. Επίσης με θράσος απάντησε σε μία άλλη ερώτηση ότι το δημόσιο πάντα πληρώνει τους υπαλλήλους του, μπορεί με καθυστέρηση, αλλά πάντα τους πληρώνει. Από (πολλούς, πραγματικά πολλούς) γνωστούς , γνωρίζω ότι οι καθυστερήσεις αυτές που έτσι απαξιωτικά αναφέρει ο πρωθυπουργός μπορεί να είναι και 10 μηνών και παραπάνω και μας κάνει και χάρη γιατί είναι ο καλύτερος εργοδότης επειδή πληρώνει. Τι να πει κανείς. 

Κουράστηκα να γράφω και αμφιβάλλω και αν υπάρχουν άτομα που θα διαβάσουν όλο αυτό το κείμενο. 

Τελευταίο μόνο θέλω να σχολιάσω το στάιλινκ και κυρίως τις γραβάτες των πολιτικών αρχηγών και κλείνω.

Ο Καραμανλής φορούσε κλασσικά τη μπλε του γραβάτα. Δε θα αλλάξει ποτέ αυτός ο άνθρωπος, σαν τους τοίχους του δημοτικού μας σχολείου, πάντα μπλε και άσπρο. Βαρετός έως γλοιώδης. Το καταλάβαμε (και το νιώσαμε) πως είσαι Έλληνας. Καλά είναι πια.

Ο Παπανδρέου καινοτόμησε αυτή τη βραδιά και αντί να φορέσει τη πράσινη γραβάτα του φόρεσε μία, ελαφρώς ίμο, μωβ γραβάτα. Κάτι μου λέει πως έχει παρεξηγηθεί με τα αστειάκια περί «πράσινων παπαγάλων». 

Η Παπαρήγα με την κόκκινη καρδιά στο στήθος άραγε τι περιμένει; Τον έρωτα της ζωής της ή τον κομμουνισμό; Ελπίζω τον έρωτα της ζωής της για το καλό όλων μας.

Ο Τσίπρας, κοινότυπος πλέον, δε φόρεσε γραβάτα. Είναι μοντέρνος και νεωτεριστής. Θα τον παραδεχόμουν αν πήγαινε με πολύχρωμα ρούχα στο ντιμπέιτ ή ακόμα καλύτερα εντελώς γυμνός (να σου πω εγώ πως θα απογοητευτούν αμέσως οι τσιπρίτσες και τότε να δεις πτώση ο ΣΥΡΙΖΑ).

Του Καρατζαφέρη η φούξια γραβάτα φώναζε από μακριά «Ψηνάκης». Σίγουρα πάνε μαζί για ψώνια. Η επόμενη έκπληξη θα είναι ο καταδρομέας με φούξια γραβάτα. Για να δούμε, λες να τον στρώσει κι αυτόν η τρελή; 

Ο Χρυσόγελος ντυμένος στα άσπρα, χωρίς γραβάτα. Θα έλεγα ότι συμβολίζει το οξυγόνο έτσι απλά. 

ΥΓ. Θα ψηφίσω στις εκλογές και μάλιστα κάποιον από αυτούς. Αποκάλυψη.

Φιλιά. 

Διασκέδαση και χρώματα στις διαδηλώσεις!

by suspiria

Καλημέρα καλημέρα! Επιτέλους ξυπνώ με κέφι και χαρά γιατί μία καινούρια ευχάριστη πραγματικότητα μας περιμένει, ενώ η αντίστροφη μέτρηση για τον καινούριο ηγέτη της χώρας βρίσκεται σε εξέλιξη.

Το καλοκαίρι είχαμε, όπως όλοι γνωρίζουμε, πολλές πυρκαγιές οι οποίες κατέστρεψαν για ακόμα μία φορά, ένα τεράστιο μέρος του φυσικού μας πλούτου. Από τη μία λυπάμαι τα καημένα τα δεντράκια αλλά από την άλλη σκέφτομαι, είμαστε ιθαγενείς για να διατηρούμε τα δάση; Χτίστε, τσιμεντώστε, φτιάξτε δρόμους και πισίνες. Ο άνθρωπος είναι ο κυρίαρχος όλων. We go on!

Την ίδια άποψη έχει και η κυβέρνηση. Πόσο χαίρομαι! Αυτή η κυβέρνηση πάντα κοιτάει μπροστά. Έτσι λοιπόν αποφασίζει να αγοράσει ένα ιδιαίτερο πυροσβεστικό όχημα από μία ισραηλινή εταιρεία, αλλά όχι μη φοβάστε, όχι για να φυλάξει τα δάση από πυρκαγιές και τα λοιπά παρωχημένα έθιμα. Το νέο όχημα είναι δώρο για το αγαπημένο μας (γεννητικό) όργανο, την αγαπημένη μας ΕΛ.ΑΣ. ΕΛΛΗΝΩΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΩΝ!

Πιο συγκεκριμένα, το κράτος αγόρασε από μία ισραηλινή εταιρεία ένα όχημα, το οποίο εξωτερικά μοιάζει σε κάτι μεταξύ πυροσβεστικού οχήματος και τανκ. Αυτό το όχημα είναι για την καταστολή των διαδηλώσεων και των παρεκτροπών στις διαδηλώσεις. Πώς; Αυτό το όχημα, μήκους 10 μέτρων, έχει χωρητικότητα 5.5 τόνων νερού, το οποίο θα το εκτοξεύει στους διαδηλωτές, προσεχτικά πάντα, με μόνο σκοπό να τους απομακρύνει και όχι να τους τραυματίσει (ξέρουμε όλοι μας πόσο προσεχτική είναι η ελληνική αστυνομία και πόσο καλά διακρίνει τη διαφορά ανάμεσα στην απομάκρυνση και τον τραυματισμό, όπως και την διαφορά αυτών με το φόνο). Το όχημα αυτό θα μπορεί να ανατροφοδοτείται από τους κρουνούς των δρόμων.

Πολύ πρακτικό. Θα ρίχνουν στους διαδηλωτές, θα τους απομακρύνουν, θα γυρνάνε και λίγο το τσουτσούνι του οχήματος τσουπ! θα σβήνουν και το Πλαίσιο, θα στοχεύουν πέρα δώθε τσουπ! θα σβήνουν τις μολότοφ στον αέρα, θα κάνουν και μία δεξιά και μία αριστερά, θα καθαρίζουν και τα πεζοδρόμια, θα ποτίζουν και τα παρτέρια (να την και η οικολογική συνείδηση εν τέλει) Πολυμηχάνημα!

Μία δροσούλα την χρειαζόμαστε όπως επίσης και λίγο χρώμα. Α όλα κι όλα! Ωραία, καλή, χρυσή η Αθήνα αλλά ρε φίλε την αλήθεια θα την πω. Πολύ μουντή μωρέ. Πολύ τσιμέντο, πολύ άσφαλτος, και όλη αυτή η μαυρίλα των αλλοδαπών (χάθηκε να μεταναστεύουν οι Δανοί και οι Νορβηγοί που είναι θεογκόμενοι;) με καταθλίβει. Επιτέλους όμως, το άγιο μηχάνημα έχει τη λύση και σε αυτό το θέμα.

Πέρα από τους 5.5 τόνους νερό που θα μεταφέρει έχει κι άλλες δύο μαγικές δεξαμενές. Η μία χωράει 100 κιλά αφρό και η άλλη 100 κιλά … χρωματική ουσία. Όχι βέβαια καμία επικίνδυνη χρωματική ουσία, μας διαβεβαιώνει επίσημα η διεύθυνση της ΕΛ.ΑΣ. ότι η ουσία αυτή είναι η ίδια με αυτήν που χρησιμοποιούν οι ζαχαροπλάστες για τις τούρτες. Τόσο ακίνδυνη, τόσο γλυκιά, τόσο πολύχρωμη, φωτεινή και χαρούμενη. Μπορείτε να τη φάτε κι όλας καθώς θα τρέχετε ή αν ετοιμάζετε καμία τούρτα φέρτε τη μαζί για να τη χρωματίσετε (Προσοχή μόνο μην την πάτε πολύ κοντά στο όχημα γιατί θα γίνει νερουλή, από μακριά να την χρωματίσετε.)

Αυτή η ουσία λοιπόν θα εκτοξεύεται (και αυτή) πολύ προσεχτικά, πάνω στους διαδηλωτές με σκοπό να τους χρωματίζει. Και πάλι συμφωνώ με την απόφαση της αστυνομίας. Πολύ μαυρίλα πέφτει στις πορείες. Μαύρες κουκούλες, μαύρα πανό, μαύρα μαντήλια. Χελόου βρε διαδηλωτές, σε πορεία πάτε, όχι σε κηδεία. Πάρτε λοιπόν το χρωματάκι σας και μην παραπονιέστε. Στην καλύτερη των περιπτώσεων, μπορεί μετά την πορεία το όχημα, αφού θα είναι και κοντά, να ρίξει όσο αφρό περισσεύει στους αλλοδαπούς μπας και ασπρίσουν λίγο. Βέβαια δεν ξέρω για τους ασφαλίτες, αυτοί είναι όντως λίγο σκυθρωποί και μπορεί να μην τους αρέσει το χρωματάκι. Οψόμεθα. Ας ελπίσουμε πως κάποια καλή λύση θα βρει η ΕΛ.ΑΣ. για να τους διατηρήσει κρυφούς και μετά τον χρωματισμό τους.

Εμπρός λοιπόν όλοι στο μπουγέλο. Εγώ προτείνω για να γίνουν πιο διασκεδαστικές οι πορείες να πηγαίνουμε όλοι μας με μάσκες θαλάσσης, νεροπίστολα και νερόμπομπες, αν βέβαια μας το επιτρέψουν, γιατί μπορεί να γίνουν και αυτά παράνομα, όπως οι κουκούλες.